जन्मत असता तिच्या पोटी सांगितलं जातं तिला,
पृथ्वीवर येऊ देऊ नको नष्ट कर तिला.
स्वतःसारखीलाच नाकारते स्वतः ती,
तरीही यात खुश्श आहे ती.
तिला घरात राबायला शिकवते तीच
आणि त्याला बाहेर पाठवते तीच,
या भेदभावाची सुरुवात करणारी असते तीच,
तरीही यात खूप खुश्श आहे ती.
धोका आहे त्याच्यामुळे हे जाणते ती
पण बंधन तिच्यावर लादते तीच,
सात च्या आत घरात यायला सांगते तीच
पण तरीही यात सुद्धा जाम खुश्श आहे ती.
घरकाम करते,
घरासाठी कमी-जास्त सुद्धा बघते तीच,
सोबतच नोकरी करते,कमावते सुद्धा ती,
तरी आलेल्या पगाराचा हिशोब देते ती,
तरीही यात सुद्धा
बक्कळ खुश्श आहे ती.
मीडियाच्या जाहिरातीत,
स्त्रीवादी पात्राच्या सुद्धा,
बंधनात अडकवते स्वतःला तीच,
तरीही त्यात सुद्धा
चिक्कार खुश्श आहे ती...
निवडणुकीत 50% आरक्षणावर निवडून येते ती,
आणि कारभार मात्र पाहतो तिचा मुलगा किंवा पतीच,
तरीही यात सुद्धा
लई खुश्श आहे ती.
मुलगा-मुलगी भेदाचे संस्कार करते तीच,
असताना स्वतः सुद्धा एक स्त्री तीच,
पुरुषापेक्षा दुय्यम दर्जा स्वीकारते तीच,
तरीही यात सुद्धा मोक्कार खुश्श असते ती.
पण पहा ना,या कवितेत स्त्री
बेफ्फाम खुश्श वाटते ती,
पण वाचल्यानंतर संदीपची कविता,
नकळत दुःखी झाली ती, दुःखी झाली ती....
©️जी.संदीप(नांदेड)
9552803980

खुप छान भाऊ, वास्तव लिखाण वाचायला मिळाले
ReplyDeleteखुप छान भाऊ वास्तव लिखाण वाचायला मिळाले
ReplyDeleteखूप सुंदर...💐
ReplyDeleteक्या बात है सर ! एकच नंबर 👍👌
ReplyDeleteIt's reality...
ReplyDeleteKhupach chan sir
ReplyDelete